‘Ik kon eindelijk de strijd staken’

Gert Drewes (62) uit Groningen groeide op met het christelijk geloof en bleef als volwassene trouw naar de kerk gaan. Toch raakte het geloof zijn hart pas écht tijdens de New Wine Conferentie in 2024. Na een preek van Kees Kraayenoord op 21 juli kon hij zijn emoties niet meer bedwingen. Huilend liep hij naar voren om voor zich te laten bidden. ‘Er viel zoveel van me af, ik voelde alleen maar blijdschap. Ik kon eindelijk de strijd staken.’ 

Om eerlijk te zijn: Gert voelde er eerst niks voor om naar de conferentie te gaan. ‘Mijn vrouw Sjoukje drong al jaren aan om ons een keer aan te melden, maar ik hield dat af. Ik voelde me er niet prettig bij. Maar vorig jaar zomer konden we allebei vrij krijgen en besloten we toch een paar dagen naar Liempde te gaan.’ Hij lacht: ‘De Heilige Geest schudde me toen gelijk wakker.’ 

Rationele gelovige 
‘Alles wat er gebeurde op New Wine was zo nieuw voor mij. Ik was typisch een rationele gelovige’, vertelt Gert, ‘Ik groeide op in de Gereformeerd Vrijgemaakte kerk in Zuidhorn. Ik deed daar belijdenis op mijn 18de, maar of ik er nou bewust voor koos? Het was meer iets van: dat hoort er gewoon bij. Ik zag naar de kerk gaan vaak als een plicht en had moeite met bidden en danken. Als ik een probleem had, dokterde ik dingen liever zelf uit. Ik stond nummer één, daarna kwam God.” 

‘Over je emoties praten, deed je sowieso nooit in het gezin en in de regio waar ik opgroeide. Wij leefden naar het Groningse motto kop d’r veur, oftewel: alsmaar doorgaan. Mijn vader was als soldaat in Indonesië geweest en maakte daar veel mee. Dat moet hem gevormd hebben, maar daar had hij het nooit met ons over.’ 

‘Wij leefden naar het Groningse motto kop d’r veur, oftewel: alsmaar doorgaan’

Johannes 10 vers 10 
Gert herinnert zich nog bijna alles van de dienst van Kees Kraayenoord op 21 juli 2024. ‘Kees las uit Johannes 10:10. Dat maakte me onrustig. Toen dacht ik: wat moet ik hiermee? Jezus heeft het in deze tekst over de dief die komt om te stelen en zegt daarna dat Hij juist komt om het leven in alle volheid te geven. Tot mijn verbazing voelde ik ineens dat ik midden in een geestelijke strijd zat. Aan het eind werd gevraagd om je hand op te steken en voor je te laten bidden. Ik wist: ik moet nu naar voren om me aan Jezus te geven.’  

Auto in de prut? Loslaten! 
Die grote stap veranderde zijn leven ingrijpend. Dat merkte hij al snel. ‘Sjoukje en ik wilden op dinsdag wegrijden uit Liempde en stonden door de enorme regenbuien midden in de prut. Anders zou ik me daar druk over maken, bij iedereen klagen. Die dag kon ik het over me heen laten komen. Ik ben een techneut en als iets niet ging zoals ik wilde, werd ik driftig. Die behoefte aan controle was ineens weg. Ik kon alles bij Jezus neerleggen.’ 

Uit de schaduw 
Ook ging Gert bij thuiskomst meer meedoen in zijn gemeente. Hij was al jaren geluidstechnicus achter in de kerk. ‘Dat voelde voor mij lekker veilig. Na de conferentie kreeg ik juist de behoefte me meer te laten zien. Onze predikant hield bijvoorbeeld een preek over Levi, die een buitenstaander was in het dorp waar hij woonde. Ik vond die preek zo passen bij mijn verhaal. Ik ging naar voren en vroeg of ik mijn getuigenis mocht geven.’ 

‘Ik wil nog beter leren verstaan wat Jezus wil dat ik ga doen. Hoe Hij mijn leven wil gebruiken’ 

Voortbouwen op relatie met Jezus 
Wat verder veranderde: ‘Dit jaar gingen we bewust voor het eerst een hele week naar New Wine en was ik medewerker bij het mediateam. Zo’n week helpt me nu echt om verder te bouwen aan mijn relatie met Jezus. Ik heb nog veel te leren en blijf tegen mijn valkuilen aanbotsen. Soms ren ik mezelf voorbij, omdat ik zo gedreven ben. Daarom wil ik nog beter leren verstaan wat Jezus wil dat ik ga doen. Hoe Hij mijn leven wil gebruiken.’ 

  • Je kunt de dienst van Kees Kraayenoord (NWZC – 21 juli 2024) hier nog terugkijken- en luisteren. 

Foto Gert: Hans-Lukas Zuurman, passievoortekstenfoto.nl